Jolasa haurraren bizitzako lehen urteetako jarduera nagusia da, gogorik, energiarik eta, batez ere, ilusiorik handiena eskaintzen diona. Kalkuluen arabera, haur batek esna igarotzen duen denboraren% 60a baino gehiago jolasten ematen du, eta onena da bere borondatez egiten duela, modu naturalean. Izan ere, heziketa beharrik ez duen jarduera bakarra da, haurrak modu ia instintiboan jokatzen duelako.
Beraz, haurren jolasa dibertsio soil bat baino askoz gehiago da: helduarorako ikaskuntza-prozesu bat da, zeinaren bidez haurrak bere inguruneari buruz dena ikasten duen. Ez alferrik askok bizitzako lehen entsegua dela ziurtatzen dute. Jolasaren bidez, haurra inguratzen duen guztiarekin elkarreragiten hasten da, bere ingurunea ezagutzen du eta bere trebetasunak garatzen ditu.
Haurtzaroan jolasa pizteko bost arrazoi:
Beraz, haurren jolasa dibertsio soil bat baino askoz gehiago da: helduarorako ikaskuntza-prozesu bat da, zeinaren bidez haurrak bere inguruneari buruz dena ikasten duen. Ez alferrik askok bizitzako lehen entsegua dela ziurtatzen dute. Jolasaren bidez, haurra inguratzen duen guztiarekin elkarreragiten hasten da, bere ingurunea ezagutzen du eta bere trebetasunak garatzen ditu.
Haurtzaroan jolasa pizteko bost arrazoi:
1. Trebetasun motorrak garatzen ditu
Jolas-jarduera ariketa bikaina da haurrak bere mugimen-trebetasun sendoak gara ditzan. Eskuzko eta begietako oreka eta koordinazioa hobetzeko aukera ematen du, eta, aldi berean, entrenamendu ezin hobea bihurtzen da martxa, jauzia eta lasterketa bezalako ariketa fisikoak finkatzeko. Gainera, ezin hobea da jostailuen heldulekuaren eta marrazkiaren bidez mugimen-trebetasun finak estimulatzeko.
Jolas-jarduera ariketa bikaina da haurrak bere mugimen-trebetasun sendoak gara ditzan. Eskuzko eta begietako oreka eta koordinazioa hobetzeko aukera ematen du, eta, aldi berean, entrenamendu ezin hobea bihurtzen da martxa, jauzia eta lasterketa bezalako ariketa fisikoak finkatzeko. Gainera, ezin hobea da jostailuen heldulekuaren eta marrazkiaren bidez mugimen-trebetasun finak estimulatzeko.
2. Garapen intelektual eta kognitiboa sustatzen du.
Jolasa ezinbesteko jarduera da haur baten garapen kognitibo eta intelektualean. Jarduera ludikoaren bitartez, inguratzen duen mundua irudikatu dezake, bere sinbolo propioak ezarriz, helduen jarrerak eta portaerak imitatzeko. Izan ere, imitazio-jolas horren bidez, haurrak inguruneko edukia bereganatzen du, eredu zehatzetatik abiatuta, geroago egoera abstraktuagoak eta sortzaileagoak birsortzeko. Prozesu horretan, pertzepzioa, pentsamendua, sormena eta irudimena garatzen dira, eta, aldi berean, arazoak konpontzeko estrategia berriak ikasten dira.
3. Nortasuna modelatzen du
Jolasaren bidez, haurrak bere ingurunera egokitutako jarrerak eta jokatzeko moduak bereganatzen ditu, eta, pixkanaka, bere gustuak, interesak, jokatzeko eta besteekin harremanetan jartzeko moduak garatzen ditu; hau da, bere nortasuna moldatzen du. Prozesu horretan autokontzeptua, autoestimua eta autobalorazioa ere eratzen eta sendotzen dira, eta, aldi berean, adierazpen emozionala estimulatzen da. Gainera, jolasa modu bikaina da haurrak gatazkei edo eguneroko egoerei aurre egin ahal izateko trebetasunak gara ditzan, hala nola eskola-arazoak, anai-arreba baten jaiotza edo eskolaz aldatzea.
4. Komunikazioa eta interakzio soziala bultzatzen ditu
Helduekin eta beste neska-mutil batzuekin jolasaren bidez elkarreragitea askoz errazagoa da modu zuzenean egitea baino. Horregatik, haurrek jarduera ludikoak inguruko pertsonekin komunikatzeko eta lagun berriak egiteko tresna gisa erabiltzen dituzte. Ondorioz, jolasa lehen eragile sozializatzaile bihurtzen da, horren bidez haurrak, oraindik besteekin harremanak izaten ikasi ez duenak, harreman berriak ezartzea lortzen duelako. Gainera, komunikazio-trebetasunak eta hizkuntza garatzeko modu bikaina da.
5. Autonomia indartzen du
Haurra hazten doan heinean eta bere ingurua esploratzen hasten den heinean, ekialdetik ikasi. Objektu desberdinak ezagutzen, bizipen berriak izaten eta ezagutzen ez zituen gauzak deskubritzen hasten da. Gustuko duena eta ez duena ere deskubritzen ditu, eta besteengandik bereizten duten jarraibide pertsonalak ezartzen ditu. Horrela, haurra benetan gustatzen zaionaz interesatzen hasten da eta arreta berezia eskaintzen die nahiago dituen jolasei. Prozesu horretan nolabaiteko autonomia maila garatzen doa, gurasoengandik bananduz eta independentzian irabaziz.
Jolasaren bidez, haurrak bere ingurunera egokitutako jarrerak eta jokatzeko moduak bereganatzen ditu, eta, pixkanaka, bere gustuak, interesak, jokatzeko eta besteekin harremanetan jartzeko moduak garatzen ditu; hau da, bere nortasuna moldatzen du. Prozesu horretan autokontzeptua, autoestimua eta autobalorazioa ere eratzen eta sendotzen dira, eta, aldi berean, adierazpen emozionala estimulatzen da. Gainera, jolasa modu bikaina da haurrak gatazkei edo eguneroko egoerei aurre egin ahal izateko trebetasunak gara ditzan, hala nola eskola-arazoak, anai-arreba baten jaiotza edo eskolaz aldatzea.
4. Komunikazioa eta interakzio soziala bultzatzen ditu
Helduekin eta beste neska-mutil batzuekin jolasaren bidez elkarreragitea askoz errazagoa da modu zuzenean egitea baino. Horregatik, haurrek jarduera ludikoak inguruko pertsonekin komunikatzeko eta lagun berriak egiteko tresna gisa erabiltzen dituzte. Ondorioz, jolasa lehen eragile sozializatzaile bihurtzen da, horren bidez haurrak, oraindik besteekin harremanak izaten ikasi ez duenak, harreman berriak ezartzea lortzen duelako. Gainera, komunikazio-trebetasunak eta hizkuntza garatzeko modu bikaina da.
5. Autonomia indartzen du
Haurra hazten doan heinean eta bere ingurua esploratzen hasten den heinean, ekialdetik ikasi. Objektu desberdinak ezagutzen, bizipen berriak izaten eta ezagutzen ez zituen gauzak deskubritzen hasten da. Gustuko duena eta ez duena ere deskubritzen ditu, eta besteengandik bereizten duten jarraibide pertsonalak ezartzen ditu. Horrela, haurra benetan gustatzen zaionaz interesatzen hasten da eta arreta berezia eskaintzen die nahiago dituen jolasei. Prozesu horretan nolabaiteko autonomia maila garatzen doa, gurasoengandik bananduz eta independentzian irabaziz.
................................................................................................................................................................................
.................................................................................................................................................................................
El juego es la actividad principal del niño-a durante
sus primeros años de vida, es a la que le dedica más ganas, energía, y sobre
todo, en la que pone más ilusión. Se estima que más del 60% del tiempo que un
niño pasa despierto lo dedica a jugar, y lo mejor es que lo hace por voluntad
propia, de forma natural. De hecho, se trata de la única actividad que no
necesita de instrucción porque el niño-a juega de manera casi instintiva.
Por tanto, el juego infantil es mucho más que una
simple diversión: se trata de un proceso de aprendizaje para la vida adulta a
través de la cual el niño-a aprende todo sobre su entorno. No en vano muchos
aseguran que es el primer ensayo de la vida. A través del juego, el niño-a
comienza a interactuar con todo lo que lo rodea, conoce su entorno y desarrolla
sus habilidades.
Cinco razones para estimular el juego durante la
infancia
1. Desarrolla las habilidades motoras
La actividad lúdica es un ejercicio estupendo para que
el niño-a desarrolle sus habilidades motoras gruesas. Permite mejorar el
equilibrio y la coordinación mano-ojo, a la vez que se convierte en un
entrenamiento perfecto para consolidar los ejercicios físicos como la marcha,
el salto y la carrera. Además, es perfecto para estimular las habilidades
motoras finas a través del agarre de los juguetes y del dibujo.
2. Estimula el desarrollo intelectual y cognitivo
El juego es una actividad vital en el desarrollo
cognitivo e intelectual de un niño-a. A través de la actividad lúdica puede
representar al mundo que le rodea estableciendo sus propios símbolos para
imitar las actitudes y comportamientos de los adultos. De hecho, mediante ese
juego de imitación el niño-a va asimilando el contenido de su entorno partiendo
de modelos concretos para, más tarde, recrear situaciones más abstractas y
creativas. A lo largo de ese proceso, la percepción, el pensamiento, la
creatividad y la imaginación se desarrollan, a la vez que aprende nuevas
estrategias de solución de problemas.
3. Modela la personalidad
Mediante el juego el niño-a va asimilando diferentes
actitudes y maneras de actuar adecuadas a su entorno y poco a poco, va
desarrollando sus propios gustos, intereses, formas de comportarse y de
relacionarse con los demás; es decir, va moldeando su personalidad. En este
proceso también se forma y consolida el autoconcepto, la autoestima y la
autovaloración, a la vez que se estimula la expresión emocional. Además, el
juego es una manera estupenda para que el niño-a desarrolle habilidades que le
permitirán enfrentarse a conflictos o situaciones cotidianas como los problemas
escolares, el nacimiento de un hermano o el cambio de colegio.
4. Favorece la comunicación e interacción social
Interactuar con los adultos y con otros niños-as
mediante el juego es mucho más fácil que hacerlo de forma directa. Por eso, los
niños-as utilizan las actividades lúdicas como una herramienta para comunicarse
con las personas que le rodean y hacer nuevos amigos. Por consiguiente, el
juego se convierte en el primer agente socializador porque es a través de este
que el niño-a, que aún no ha aprendido a relacionarse con los demás, logra
establecer nuevas relaciones. Además, es una forma estupenda para desarrollar
las habilidades comunicativas y el lenguaje.
5. Potencia la autonomía
A medida que el niño-a crece y comienza a explorar su
entorno, aprender de este. Empieza a conocer objetos diferentes, a experimentar
nuevas vivencias y a descubrir cosas que no conocía. También descubre lo que le
gusta y lo que no, y establece pautas personales que lo diferencian de los
demás. De esta manera, el niño-a se empieza a interesar por lo que en verdad le
gusta y le dedica especial atención a los juegos que prefiere. En ese proceso
va desarrollando cierto nivel de autonomía, separándose de los padres y ganando
en independencia.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina